L'Inhumaine - Marcel L'Herbier (+ live piano)
CINEMATEK

Du 07/12/2017 20h00 au 15/12/2017 20h15

CINEMATEK
9 Baron Horta
1000 Brussels
Belgium
en L’Inhumaine was made by Marcel L'Herbier in 1924; no other silent film, perhaps, could match its sheer stylistic and imaginative daring. Since the coming of sound, only a few directors have even attempted what L’Herbier pulled off with such flair: Alain Resnais with Last Year in Marienbad (L'Année dernière à Marienbad 1961), or maybe Marguerite Duras with India Song (1975), perhaps? Films whose hypnotic, languorous surface are not just a matter of style but also the very substance of the works themselves.
fr En 1923, grâce à ses recherches plastiques, Marcel L'Herbier est considéré comme un cinéaste d'avant-garde. De retour d'un voyage aux États-Unis, la cantatrice Georgette Leblanc (sœur du romancier Maurice Leblanc et compagne de l'écrivain Maeterlinck) lui confie qu'un financier new-yorkais s'intéresserait à un film montrant les tendances actuelles de l'art français, où elle tiendrait la vedette. Ainsi naît l'histoire féerique de L'inhumaine, imaginée par Marcel L'Herbier pour Georgette Leblanc, deux ans avant la fameuse exposition des Arts Décoratifs. Le film doit constituer une sorte d'avant-première de l'événement.
Pour réaliser cette synthèse des arts du moment, Marcel L'Herbier confie les décors au peintre cubiste Fernand Léger, à l'architecte Robert Mallet-Stevens, à Claude Autant-Lara et à Alberto Cavalcanti. Les meubles sont conçus par Pierre Chareau, les robes par le couturier Paul Poiret.
nl L’inhumaine (1924) was een zeer ambitieuze, stomme fi m die het pronkstuk van de modernistische stijl moest worden, een art deco monument met decors van o.m. Fernand Léger en muziek van Darius Milhaud. De 54-jarige Georgette was eigenlijk te oud voor
de rol van de bekoorlijke vamp Claire Lescot, maar ze slaagde er wonderwel in om met haar ongewone, extatische vertolking de aandacht af te leiden. Een femme fatale beleeft in een hypermodern huis avontuurtjes met een politicus, een radja, een atoomgeleerde en anderen. Een actrice, die haar jonge aanbidder afwijst om haar carrière te kunnen ontplooien was haar bovendien op het lijf geschreven, maar met zijn artistieke en maatschappelijke pretenties was de film waarvan vooral de curieuze vormgeving en de bevreemdende sfeer overeind blijft. L’Inhumaine veroorzaakte ophef, maar wilde te veel en te hard een meesterwerk zijn. Een ongeëvenaard document van zijn tijd was het wel.
Voor Georgette betekende de rol geen doorbraak – het was haar laatste optreden in een fi lm –, maar ze werd hierdoor wel een voetnoot in de filmgeschiedenis en mogelijkerwijs de inspiratiebron
voor het vreemde personage van Norma Desmond in Sunset Boulevard - Billy Wilderl uit 1950. Een femme fatale beleeft in een hypermodern huis avontuurtjes met een politicus, een radja, een atoomgeleerde en anderen.
CLASSICS & ANTHOLOGIES
SCIENCE FICTION & FANTASY 1902-1929
01.12 > 27.02
http://bit.ly/scifantasy
Source: www.facebook.com